*စားက်က္ၿမင့္*

ထမ္းပိုး မက်င့္ရေသးဘူးဆို

ငါၿမင္တာ ငါးမိုးရွိၿပီ

မင္းစားေနက် စားက်က္

ငါကနံနက္

ပေလြတစ္ေခ်ာင္းနဲ႔ႏြားပစ္တုတ္

ယုန္နဲ႔ငွက္ဆိုတာေလးခြရဲ႕အသက္

က်ားဆိုတာႏြားရဲ႕မ်က္

ညကိုေနာက္လွည့္မၾကည့္ဘူး

အၿမင့္ေၾကာက္လို ့ျပဳတ္က်မွာေၾကာက္

ေအာက္ကၾကည့္တာရွင္းတယ္

မင္း...ခုထိမဆင္းေသးဘူးလား။

                                     မြဲအမွိန္

        *ရယ္ေမာစရာ*

စိုထိုင္းစက
သူစားတဲ့ေနရာမွာ
ၿမၿမေလး
မကဲပဲရဲတဲ့
သူ႕သနပ္ခါးတင္
ရိုးစင္းေသခ်ာတဲ့
သူ႕ေကာလာကြပ္
ေငြ႔ရည္ဖြဲ႔ေလာက္တဲ့
ညႈိ႔ေမွာင္ေမွာင္ၾကည့္စရာ
အနံတိုတို
ညဥ့္ခိုကိုစြဲေကာ့ပ်ံ
ေျဖာင့္စင္းနက္ေမွာင္
ကြ်တ္ထြက္တိုင္း
ရြံသေယာင္ရွိတဲ့ေနာက္လိုက္
တိပေသသပ္
စြဲမွတ္ေလာက္တဲ့
ကေလးတို႔အသက္
ေဝ့ဝိုက္တိက်
ယိမ္းထေနတဲ့
ေန႔စဥ္ေလွ်ာက္လွမ္း
အို...။
                        မြဲအမွိန္

      စိတ္ကြယ္ရာက

ေခါင္းငံုေလွ်ာက္ခဲ့တဲ့ ဂြက်က်ဟိုဒီ
မွီရာလိုက္တြက္တဲ့ စုတ္တံတစ္ခု
ျခယ္ရာမေရာက္ ေရာက္ရာမွာျခယ္
ပံုေသနည္းမျဖစ္တဲ့ ဂဏန္းအပိုင္းအစငါ
ဘယ္သူ႕ကိုမွ အေရာင္မစပ္တတ္ဘူး
တစ္ေၾကာင္းထဲလည္းလမ္း
အရိပ္ေတြဖိခ် အမွားျခစ္တစ္ခုအဲဒါ
ထင္မိထင္ရာ ေနာက္ျပန္ေကြ႕တစ္ေန႔က
ျမင္ဖူးေနက် လက္ျပႏႈတ္ဆက္လိုက္
လမ္း...စည္း...မတားထားဘူး
ေနာက္တစ္လွမ္း...
ေနာက္...ေနာက္...တစ္လွမ္း...ေနာက္
ၿမားေတြရဲ႕ ဦးတည္ခ်က္အခုထိ
တန္ျပန္ၿမားတစ္စင္းျဖစ္...ႏႈိင္တယ္။
                                          မြဲအမွိန္